Menu

Jacob Samuel Wijler

1884 - 1943

Portret toevoegen?

Klik hier

Oorlogsslachtoffer

Is 59 jaar geworden

Geboren op 01-03-1884 in Lochem

Overleden op 03-03-1943 in Epe



Website onderhoud

Zoals u wellicht heeft gemerkt, is onze website veranderd.

Deze is opnieuw gemaakt op een ander CMS platform en daar komen altijd wat problemen uit naar voren. Daar wordt nu hard aan gewerkt en verwachten deze op korte termijn te hebben opgelost.

Zo zijn nog niet alle bijdrages zijn teruggeplaatst, dit gebeurt in etappes, met name ’s nachts. Mist u nog een bijdrage, dan kunt u dit doorgeven, wij zullen u dan informeren wanneer deze is teruggeplaatst.

Het bestellen van bloemen, gaan we ook nog vereenvoudigen. Mocht het bestellen van een bloemlegging niet lukken, neemt u dan contact met ons op.

Onze excuses voor het eventuele ongemak.

Bijdragen

De volgende bijdragen zijn door bezoekers toegevoegd:

Het zelfgekozen einde van een Joods echtpaar

Een steen op de joodse begraafplaats in Apeldoorn vermeldt de namen van een echtpaar en twee dochters. Het lijkt een graf, maar dat is het niet. Het is een klein herinneringsmonument. De graven van Jacob en Elisabeth Wijler bevinden zich op... Lees meer
Een steen op de joodse begraafplaats in Apeldoorn vermeldt de namen van een echtpaar en twee dochters. Het lijkt een graf, maar dat is het niet. Het is een klein herinneringsmonument. De graven van Jacob en Elisabeth Wijler bevinden zich op Ereveld Loenen. De twee dochters hebben geen graf: zij zijn op 21 januari 1943 in Auschwitz vergast.Tot 1940 was dit een gelukkig gezin. Jacob Wijler was leraar Frans aan de Koninklijke HBS en het gymnasium in Apeldoorn. Dochter Rose Hélène had net haar gymnasiumdiploma gehaald en Martha Rose was onderwijzeres. Op 22 november 1940 werd Wijler ontslagen, omdat hij 'van Joodschen bloede was'. De Wijlers zaten niet bij de pakken neer. Zo werd Martha Rose tijdelijk onderwijzeres aan de joodse lagere school en Wijler gaf thuis les, o.a. aan joodse leerlingen die niet meer tot de middelbare school werden toegelaten. Toen de maatregelen tegen de joden steeds dreigender werden, besloot het gezin onder te duiken. Dat gebeurde na de zomervakantie van 1942. Omdat er geen onderduikadres was voor vier personen, werd het gezin gescheiden. De meisjes doken onder in Apeldoorn, vader en moeder werden in een turfschip door het Apeldoorns Kanaal naar Epe gevaren. Daar droeg men ze in grote rieten manden het huis binnen van een kantonnier van Rijkswaterstaat. Het contact met de meisjes werd onderhouden met brieven. Die briefwisseling stopte abrupt in januari 1943. Kort daarna hoorden Wijler en zijn vrouw dat hun dochters waren verraden en afgevoerd naar Westerbork.Wijler en zijn vrouw wilden na dit bericht niet verder leven. Ze hebben dat ook gezegd tegen de kantonnier en zijn vrouw. Altijd was er daarna iemand aanwezig om te voorkomen dat ze zelfmoord zouden plegen. Maar op 2 maart 1943 was de familie even naar een buurtfeestje en bij thuiskomst waren de Wijlers verdwenen. Op tafel vonden de helpers de trouwringen en twee afscheidsbriefjes, waarin stond dat ze het kanaal waren ingelopen. Het was uiteraard onmogelijk hiervan aangifte te doen. Pas op 23 maart werd het lichaam van Wijler gevonden bij Heerde, zijn vrouw werd uit het water gehaald in de gemeente Epe. Omdat de identiteit niet kon worden vastgesteld, werden ze anoniem begraven, Wijler in Heerde, zijn vrouw in Epe. Het graf van mevrouw Wijler werd kort na de oorlog op naam gebracht. Dat duurde bij haar man tot 1958.Pas in 2002 werd hun levensgeschiedenis gereconstrueerd en op 12 en 20 augustus werden Wijler en zijn vrouw naast elkaar herbegraven op het ereveld. B 398 en 399.Bron Elk mens telt, een rondgang over Ereveld Loenen Sluiten
Bron: Oorlogsgravenstichting

Geplaatst door Coördinator Archief Oorlogsgravenstichting op 14 april 2017

Jacob Wijler was leraar Frans aan de Koninklijke HBS en het gymnasium in Apeldoorn. Hij was getrouwd met Rose Wijler-Kolthoff. Dochter Rose Hélène had net haar gymnasiumdiploma gehaald en dochter Martha Rose was onderwijzeres. Op 22 november 1940... Lees meer
Jacob Wijler was leraar Frans aan de Koninklijke HBS en het gymnasium in Apeldoorn. Hij was getrouwd met Rose Wijler-Kolthoff. Dochter Rose Hélène had net haar gymnasiumdiploma gehaald en dochter Martha Rose was onderwijzeres. Op 22 november 1940 werd Wijler ontslagen, omdat hij 'van Joodschen bloede was'.

De Wijlers zaten niet bij de pakken neer. Zo werd Martha Rose tijdelijk onderwijzeres aan de joodse lagere school en Wijler gaf thuis les, o.a. aan joodse leerlingen die niet meer tot de middelbare school werden toegelaten. Toen de maatregelen tegen de joden steeds dreigender werden, besloot het gezin onder te duiken. Dat gebeurde na de zomervakantie van 1942. Omdat er geen onderduikadres was voor vier personen, werd het gezin gescheiden. De meisjes doken onder in Apeldoorn, vader en moeder werden in een turfschip door het Apeldoorns Kanaal naar Epe gevaren. Daar droeg men ze in grote rieten manden het huis binnen van een kantonnier van Rijkswaterstaat. Het contact met de meisjes werd onderhouden met brieven. Die briefwisseling stopte abrupt in januari 1943. Kort daarna hoorden Wijler en zijn vrouw dat hun dochters waren verraden en afgevoerd naar Westerbork.

Wijler en zijn vrouw wilden na dit bericht niet verder leven. Ze hebben dat ook gezegd tegen de kantonnier en zijn vrouw. Altijd was er daarna iemand aanwezig om te voorkomen dat ze zelfmoord zouden plegen. Maar op 2 maart 1943 was de familie even naar een buurtfeestje en bij thuiskomst waren de Wijlers verdwenen. Op tafel vonden de helpers de trouwringen en twee afscheidsbriefjes, waarin stond dat ze het kanaal waren ingelopen. Het was uiteraard onmogelijk aangifte te doen.

Pas op 23 maart werd het lichaam van Wijler gevonden bij Heerde, zijn vrouw werd uit het water gehaald in de gemeente Epe. Omdat de identiteit niet kon worden vastgesteld, werden ze anoniem begraven, Wijler in Heerde, zijn vrouw in Epe. Het graf van mevrouw Wijler werd kort na de oorlog op naam gebracht. Dat duurde bij haar man tot 1958.

Pas in 2002 werd hun levensgeschiedenis gereconstrueerd en op 12 en 20 augustus 2002 werden Wijler en zijn vrouw naast elkaar herbegraven op het Nederlands ereveld Loenen.

Sluiten
Bron: Bron: Boek Elk mens telt geschreven door Jan Heerze in opdracht van de Oorlogsgravenstichting.

Geplaatst door Coördinator Archief Oorlogsgravenstichting op 14 januari 2015

Betrokkene pleegde in de nacht van 2 op 3 maart 1943 samen met zijn echtgenote zelfmoord. Zij hadden zojuist gehoord dat hun dochters, die op een ander onderduikadres zaten, opgepakt en gedeporteerd waren.

Geplaatst door Coördinator Archief Oorlogsgravenstichting op 21 oktober 2013

Jacob Samuel Wijler staat ook op:

Voeg zelf een monument toe

Log in om een monument toe te voegen

Voeg zelf een bijdrage toe

Log in om een bijdrage toe te voegen

Nationaal Ereveld Loenen


Vak/rij/nummer B 398

Monument

Naam:
Loenen, Ereveld Loenen

Plaats:
Apeldoorn

Leg bloemen op dit graf

Wilt u graag bloemen laten leggen op dit graf, dan verzorgen wij dit graag voor u.
Bestel bloemen
Bloemen en kransen

Nationaal archief

Bekijk

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief