Menu

Kosadi

1917 - 1949

Portret toevoegen?

Klik hier

Oorlogsslachtoffer

Is 32 jaar geworden

Geboren op 1917 in Tjibadak

Overleden op 28-02-1949 in Soekaboemi



Militair onderdeel

Website onderhoud

Onze website en de database erachter zijn recent helemaal vernieuwd.

Wij werken op dit moment hard om de laatste puntjes op de i te zetten. Zo zijn nog niet alle bijdrages gekoppeld aan de persoonskaarten. Mocht u nog iets missen, dat kunnen wij u ervan verzekeren dat er hard wordt gewerkt om dit te herstellen.

Ook de bestelprocedure van de bloemen is vereenvoudigd. Mocht het bestellen van een bloemlegging toch niet lukken, neemt u dan contact met ons op.

Onze excuses voor het eventuele ongemak.

Bijdragen

De volgende bijdragen zijn door bezoekers toegevoegd:

Over Soldaat Kosadi.

Gevallen voor het Vaderland. "Grenadiers Vooraan!" Opdat wij niet vergeten... Onderdeel: Substitutencompagnie Buitenzorg-Infanterie-Koninklijk Nederlandsch-Indische Leger (KNIL) Gedetacheerd bij: 3e bataljon-Regiment Grenadiers-"7 December"... Lees meer

Gevallen voor het Vaderland. "Grenadiers Vooraan!" Opdat wij niet vergeten...

Onderdeel: Substitutencompagnie Buitenzorg-Infanterie-Koninklijk Nederlandsch-Indische Leger (KNIL)

Gedetacheerd bij: 3e bataljon-Regiment Grenadiers-"7 December" Divisie.

Functie: Inlichtingen Veiligheids Dienst.

Rang: Soldaat der tweede klasse.

Stamboeknummer: 3456 KVP.

Adres: Kampong Tjibank-Buitenzorg/Bogor, West-Java (NOI-IDN) (exacte locatie onbekend).

Beroep: Militair.

Afkomst; Soendanees.

Locatie van sneuvelen: Tjidenkol, West-Java (NOI-IDN).

Locatie laatste rustplaats: Onbekend.

Wijze van sneuvelen: Soldaat Kosadi is, tijdens een militaire actie, op 28 februari 1948 vermist geraakt/ontvoerd nadat hij na een hinderlaag door onderdrukkers was ontvoerd. Op 18 maart 1949 werd zijn stoffelijk overschot geborgen. Daarna is zijn lichaam vermist geraakt.

Overig: Gehuwd met Oe Oem. Islam.

Dinsdag 1 maart 1949

Gisterochtend is een patrouille van het PAG peloton met enige J.V.D. mensen uitgerukt in de richting van Karangtengah. s Middags omstreeks 14:30 uur is er hevig automatisch vuur gehoord in die omgeving.
Er is daarop niet gereageerd, daar werd aangenomen, dat een goed bewapende patrouille zichzelf wel redden kon. s Avonds om 23.00 uur was er echter nog steeds niets gehoord van de patrouille.
Er zijn toen twee patrouilles uitgezonden, waarvan één bestaande uit twee carriers van de Stafcie.
Deze patrouilles bleven zonder resultaat.

Vanochtend kwamen er verontrustende berichten binnen.
Een Loerah* had gemeld, dat er 7 man gesneuveld waren en later kwam er van de Wedana een bericht, dat een Loerah bericht gestuurd had, dat er twee man gesneuveld waren.
Een patrouille ging hierop af en toen waren de geruchten niet van de lucht: de één zei alle acht gesneuveld, de ander 5.
De ziekenverzorgers moesten er heen, daar lijken gevonden waren en daar ze 5 draagbaren meegenomen hadden, nam men aan dat er 5 man gevonden waren. Later kwamen de mensen van de patrouille terug en hoorden we dat de gren. ekl. Döbken en de gren. ekl. V. Vliet gevonden waren bij de kampong Tjidenkol +/_ 2 km N van de grote weg tussen Karangtengah en Tjisaät.
Döbken was een man van de P.A.G. die bij de J.V.D. ingedeeld was.
Zaterdagavond hadden we (Hommes? en ik) nog met hem zitten praten bij de Wedana en had hij nog als tolk gefungeerd. Maar waarschijnlijk bij de TNI erg goed bekend doordat hij bij de JVD werkte en veel kerels verhoord heeft. Hij was gewapend met een Owen gun en van Vliet was de bren-schutter. Ze hebben waarschijnlijk als vuurdekking gezeten voor een omtrekkende beweging van de rest van de patrouille. Tot het laatst moeten ze geschoten hebben.
v. Vliet heeft een schot door zijn linker arm gekregen en is in het hart getroffen en op slag gedood.
Döbken heeft een kogel in zijn zij gehad, die er aan de andere kant uit kwam. Hierdoor is hij waarschijnlijk bewusteloos geraakt, is hij (waarschijnlijk) gewurgd, daar vingerafdrukken op zijn keel stonden. Ze werden gevonden op korte afstand van een zeer groot aantal lege hulzen.
De lichamen waren naakt, alleen Döbken had een hemdje aan tot onder de oksels opgerold.
Ze lagen in een kuil met wat aarde over hen heen.
Van de anderen werd geen spoor gevonden. Het zijn de Sgt. majoor Treiture, gren. Broeksma en Middelkoop en 3 KNIL soldaten (Indon.) van deJ.V.D. (Bron: http://blog.seniorennet.be/idabagus/gastenboek.php)

De gesneuvelden tijdens deze actie:

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/21255/gerrit-jan-lucas-broeksma

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/34597/jozias-johan-christoffel-dobken

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/83781/kosadi

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/104157/steven-middelkoop

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/143829/soebandi-bin-raoen

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/99727/marjani-bin-sardi

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/154979/christiaan-eugene-treiture

https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/161979/albert-pieter-van-der-vliet

Website-vermeldingen:

- Dodenboek Grenadiers & Jagers.

Onderscheidingen:

- Niet teruggevonden in het systeem.

Bron: Bureau decoraties, Ministerie van Defensie.

Bronnen:

- Open archieven.

- Ministerie van Defensie.

- Laatste Bericht, Ereveld van Indië en Nieuw-Guinea, Jack Kooistra (PENN Communicatie).

- Nationaal Archief, Oorlogsgravenstichting.

3e Bataljon Regiment Grenadiers-3e Garderegiment Grenadiers

Opgericht: 01-09-1946 te Amersfoort.
Onderdeel van: C-Divisie "7 December".
Vertrek Indië: 03-10-1946 a/b "Tegelberg".
Aankomst Indië: 28-10-1946 Batavia.
Toegevoegd aan: T.T.C. West-Java.
Ingedeeld bij: 1e Infanterie Brigade Groep.
Actiegebied(en): Buitenzorg, Tjitoeroeg, Soekaboemi.
Commandant: Lkol J.D. Wernsen: 01-09-1946 t/m 17-06-1947,
Lkol J. baron Taets van Amerongen: 17-06-1947 t/m 06-12-1949.
Gerepatrieerd: 12-11-1949 a/b "Johan v. Oldebarneveldt", 06-12-1949 aankomst Amsterdam.
Omgekomen: 27 man.

Het bataljon werd gevormd uit dienstplichtigen van de lichting '45. Na aankomst werd het bataljon overgebracht naar Buitenzorg en nam het de posten in de stad over van 1-5 RI. De eerste tijd werd het bataljon ingewerkt door Inf.I.KNIL, met wie het bataljon o.a. patrouilleerde om ervaring op te doen. Na de zuiveringsacties in het vak Buitenzorg kreeg het bataljon posten in het midden en zuidelijk deel toegewezen. Eind februari 1947 verliet Inf.I.KNIL Buitenzorg.

Tijdens de 1e politionele actie op 21 juli 1947 trok het bataljon door de vallei tussen de bergen Salak en Gede, op tot aan Tjitoeroeg. Hierna zuiverde het bataljon het gebied aan de westzijde van het front, zuid van de Salak. Aan het eind van de dag waren alle doelen bereikt. De volgende dag, nadat 4-10 RI de bezetting van Tjitoeroeg had overgenomen ging de zuivering verder. Twee compagnieën bezetten de ondernemingen Parakansalak en Tjipetir. De rest van het bataljon werd ingezet bij weg en spoorbeveiliging in Tjigombang en Tjitoeroeg. Nadat ook Parakansalak en Tjipetir door 4-10 RI waren overgenomen nam het bataljon op zijn beurt het gebied rond Tjibadak en Oebroeg over van 3-GRPI. Op 25 juli vertrok een compagnie van het bataljon naar Pelaboekanratoe, gelegen aan de Wijnkoopsbaai, om deze stad blijvend te bezetten. Direct na de 1e politionele actie werden er grote acties gevoerd om het gebied ten zuiden van de lijn Tjibadak-Soekaboemi te bezetten en te zuiveren. Bij deze acties werden o.a. Djampang Tengah, Lengkong, Djampang Koelon en meer westwaarts de stad Pankalan bezet. In maart 1948 vond er een hergroepering plaats. Hierbij nam het bataljon Soekaboemi, Sagaranten en Njalindoeng over van 3-GRJ en kreeg zo de verantwoording over het gehele regentschap Soekaboemi.

Tijdens de 2e politionele actie, operatie "Slot", trok het bataljon op 23 december 1948, door zeer zwaar terrein langs de zuidkust van Bantam, op richting Tjikotok en Bajah. Tjikotok werd met moeite nog diezelfde dag ingenomen. Bajah daarentegen werd pas een dag later bezet. In de twee daarop volgende dagen werden Malingping, het einddoel van de opmars, en Moerabioeangeun bezet. Na de 2e politionele actie was het vak van het bataljon aanzienlijk uitgebreid met het bezette gebied in zuid Bantam en startte het vermoeiende werk van patrouilleren en zuiveren weer van vooraf aan. Begin augustus 1949 werd het bataljon afgelost door 4-3 RI. Het bataljon werd belast met de treinbeveiliging op het traject Batavia-Bandoeng. Na aankomst van de H-Brigade, in september 1949, werd het bataljon verplaatst naar Batavia in afwachting van de repatriëring.

Literatuur:

Thomson, A.A.J.J. (voorwoord), Herinneringsalbum van de 1e Infanterie Brigade-Groep der CDivisie ‘7 December’. 4 delen. Leiden, 1948-1949. Overzichtsgeschiedenis van de eerste infanteriebrigadegroep op West-Java. Aparte aandacht wordt besteedt aan de eenheden die deel uitmaakten van de brigadegroep De Granaat, Orgaan van het 3e GRGr. verscheen maandelijks Digitaal fotoalbum van de Soldaat J. Bakker 2e peleton 1e compagnie 3 GRGr(http://www.indiegangers.nl)

Inlichtingen & Veiligheidst Dienst.

Het verkrijgen van goede inlichtingen m.b.t tot de samenstelling, activiteiten, munitieopslagplaatsen en plannen van de tegenstander was in Indië, voor elke commandant van een onderdeel dat een eigen patrouillegebied had, van zeer groot belang.

Het verzamelen, controleren en analyseren van de enorme hoeveelheid informatie wordt gedaan door de Militaire Inlichtingen Dienst. (M.I.D).
Heeft de informatie betrekking op het tactische optreden/inzet van een eenheid, dan spreekt men ook wel over de G.I.D., de Gevechtsinlichtingendienst. In Indie werd de term G.I.D. meestal niet gebruikt maar was deze dienst meer bekend onder de naam I.V.D. of I.V.G. (Inlichtingen Veiligheidsdienst, Inlichtingen Veiligheidsgroep)

Voor het verkrijgen van inlichtingen kon men putten uit vele bronnen zoals, krijgsgevangenen, patrouilles, spionnen, burgers, publicaties, buitgemaakte documenten, telefoon aftappen en luchtverkenningen. Het is aan de deskundigheid van het personeel van de I.V.D. om deze stroom van inlichtingen op waarde te schatten, te evalueren, te controleren en de juiste conclusies te trekken.
Een I.V.D. groep was samengesteld uit speciaal opgeleide militairen van de M.I.D. aangevuld met Knil militairen en de inlichtingenofficier en soldaten van het onderdeel.
De .I.V.D. bestond feitelijk uit twee takken, de Inlichtingendienst en de Veldveiligheidsdienst. De Veldveiligheidsdienst diende zorg te dragen voor de veiligheid in een bepaald gebied, had een repressieve taak met betrekking tot opsporing en het arresteren van verdachte individuen. Een zeer nauwe samenwerking tussen beide diensten is noodzakelijk voor het verkrijgen van een goed resultaat.

Na aankomst van de Nederlandse troepen in Indië was er nog niet veel bekend over de sterkte, locaties en plannen van de tegenstander. De reeds aanwezige Engelse troepen waren daar geheel niet in geïnteresseerd en zorgden slechts voor de beveiliging van de eigen kampementen, verbindingswegen en verder nog enkele belangrijke objecten.
Na het vertrek van de Engelsen moest er dan ook hard gewerkt worden om een goed beeld te krijgen in de organisatie en activiteiten van de tegenstander.
In het te controleren gebied rond de steden waren vele bolwerken van verzet gevestigd. Ook in de steden waren Republikeins gezinde ambtenaren en instellingen actief, zoals op de telefooncentrale te Buitenzorg.
Geleidelijk kreeg men meer grip op de situatie, en op grond van informatie van derden of gevonden documenten konden vele republikeinse organen in de steden, en verzetsgroepen worden uitgeschakeld, dan wel worden gedwongen zich terug te trekken op Republikeins gebied.
In de periode voorafgaande aan de 1e politionele actie werd er veel informatie verzameld over de militaire toestand, het terrein en bouwwerken, zoals bruggen, in het Republikeinse gebied. (Dit gold natuurlijk ook bij de 2e politionele actie van 19 december 1948).

Tijdens de 1e politionele actie van 21 juli 1947 trok de I.V.D. mee op met de aanvalscolonnes van de Nederlandse troepen. Al direct had de I.V.D. veel werk met het analyseren van de vele buitgemaakte, documenten, het zoeken naar wapenopslagplaatsen en het opsporen en verhoren van onbetrouwbare, vaak door de bevolking aangewezen, personen.
Maar ondanks de grote successen die waren geboekt, wachtte de mannen van de I.V.D. een zware tijd. Het te controleren gebied na de 1e politionele actie was enorm toegenomen waardoor de I.V.D over een groter gebied was verspreid. Daarbij moesten er nieuwe I.V.D. groepen worden opgericht die waren bestemd voor legeronderdelen die organiek niet beschikten over een zelfstandige I.V.D. groep, zoals bijvoorbeeld het 2e Regiment Veldartillerie dat na de 1e politionele actie een eigen patrouillevak kreeg.

Ondanks de moeilijke omstandigheden en het tekort aan personeel heeft de I.V.D. in de gehele periode van het conflict een grote bijdrage kunnen leveren om de activiteiten van de tegenstander te beperken dan wel te voorspellen zodat de commandant van de eenheid, waaronder de I.V.D viel, daar zijn tactiek op kon bepalen.

(Bovenstaande beschrijving is ook van toepassing op de werkzaamheden van andere IVD groepen die de Indische Archipel actief zijn geweest.)

Bron: http://www.indie-1945-1950.nl/web/3grgr.htm

Sluiten
Bron: Vereniging 18 juni.

Geplaatst door Jurriaan Wouters op 27 juni 2019

Voeg zelf een monument toe

Log in om een monument toe te voegen

Voeg zelf een bijdrage toe

Log in om een bijdrage toe te voegen

Monument

Naam:
Schaarsbergen, 'Monument voor Grenadiers en Jagers'

Plaats:
Arnhem

Nationaal archief

Bekijk

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief